Levensloop

Ik was tien en ik was sportief. Wekelijks volgde ik balletles. Eind mei, begin juni was er opendeurdag. In de kleedkamer oefenden we onze pirouettes. Een hand in mijn gezicht, en dan een blauw oog.

Ik ben twintig en ik ben sportief. Dagelijks sta ik op mijn crosstrainer. Eind mei, begin juni. Gelukkig geen opendeurdag. In de slaapkamer cross ik erop los. Een stok in mijn gezicht, en inderdaad...

Zal ik sportief zijn als ik dertig ben?

Blij

De bachelorpaper is ingebonden en - nog veel beter - ingediend! Nu zijn we blij en leren we spelling en grammatica! En zijn we blij.

Ba-pa

Stel: ik schrijf een zin op het einde van een alinea, met als bedoeling een conclusie neer te pennen. Als commentaar krijg ik " erläutern, weshalb dies so unbedingt sein muss!"

Loopt er iets fout, of is dit gewoon een idee?
Jaja, het is me wat, die bachelorpaper...

En welk schrijverstype bent u?

In het handboek redactie (p. 132, 'k ben te lui om te zoeken wat het uitgavejaar is. Maar de achternaam van de auteur kan ik je wel meegeven: Lydia Vroegindeweij. Grappig hé) kwam ik de vijf schrijverstypen tegen. Het is wel grappig om te zien hoe makkelijk je je in één type kan plaatsen. Weten jullie wie ik ben? En wie jullie zelf zijn?

Hier gaan we!

1. De ideeënmaker: deze auteur is zeer sterk in de voorbereidende fase. Ideeën over hoe het kan of moet stromen volop, en hij wordt daar zelf meestal erg enthousiast van. Als het erop aankomt om de ideeën te structureren tot concrete teksten, kan het proces veel moeizamer verlopen.
2. De verzamelaar: de verzamelaar, ook wel documentalist genoemd, verzamelt allerlei bronen. Zijn bureau is overladen met mapjes met knipsels die allemaal van pas kunnen komen bij het schrijven. Zelfs en verfijnde rubricering in een zelf ontwikkeld systeem komt voor. Maar het echte schrijfwerk wordt steeds uitgesteld.
3. De architect: deze auteur bouwt een duidelijke structuur in de opzet van de tekst. Het strategisch voorbereiden van de schrijftaak gaat prima, maar hij kan wel moeite hebben met het uitvoerende werk.
4. De dichter: dit is iemand die zijn creatie beeldend ontwerpt en zich uitput in mooie woorden en creatieve vondsten. Soms is deze auteur geneigd zich erg door zijn eigen fantasie te laten meeslepen en voldoet de tekst niet aan het doel waarvoor deze moet worden gemaakt.
5. De eindredacteur: de auteur die zich als eindredacteur opstelt, is heel goed in het reviserenv an teksten als ze er eenmaal liggen, maar hij heeft wel veel moeite met het op gang brengen van de ideeënstroom.

Pretty obvious, no?

Liefde is...

een zelfstandig naamwoord.

En eigenlijk had ik deze zin al een paar keer meer hebben moeten lezen. Maar kom. Uit eerbetoon mag hij toch op m'n blog.

Hopeloos?

Vandaag kreeg iedere Vlekhostudent een mailtje in zijn mailbox. "Tips en handige telefoonnummers" stond er als onderwerp. Dat is wel lief. Examens zijn verschrikkelijk zwaar, en tips zijn meer dan welkom. En qua telefoonnummer kunnen ze dat van de ombudsvrouw er wel bij vermelden. Stel dat je een foute trein genomen hebt, en te laat op je examen aankomt, dan kun je dat ten minste laten weten. Maar neen hoor. Geen telefoonnummer van de ombudsvrouw. Van wie dan wel?

Goh ja... de zelfmoordlijn.
Voor de mensen met interesse: 02/649 95 55

En dan nog zeggen dat onze examens niet zo zwaar zouden zijn.

Tempest II door de ogen van de professionals

Pieter belde mij daarstraks op. Hij wist mij te zeggen dat er op Het Journaal een stukje werd uitgezonden over Tempest II. Een beetje verontwaardigd klonk het door de hoorn dat "ze de levendigste stukjes van de voorstelling hebben laten zien, en het voorstelden alsof het aantrekkelijk was".

Omdat ik vandaag gewoon heel nieuwsgierig ben, ben ik ook maar een kijkje gaan nemen (dit zijn overigens geen krampachtige pogingen om mij niet met schoolwerk bezig te houden. Het vloeit er net allemaal door uit) op de site van De Redactie. Ikzelf heb het stuk niet als aantrekkelijk beschreven, omdat ik het niet snapte en eigenlijk de hele tijd gefrustreerd - en ook lijdzaam - toekeek.

Soit. Al snel vond ik het artikel terug. Ik neem aan dat het een wat afgeslankte versie is van wat er op de televisie te zien was, maar het geeft toch meteen een beeld.

Bovendien geeft het ook tekst. Dit staat er te lezen:

za 17/05/08 - In de Brusselse KVS is een opmerkelijke productie te zien. Tame Iti, een activist die opkomt voor de rechten van de Maori's, de oorspronkelijke bewoners van Nieuw-Zeeland, danst er in de voorstelling "Tempest II".

Zoals de titel aangeeft, is het stuk -losjes- gebaseerd op William Shakespeare, want ook zijn "The tempest" gaat over macht en onderdrukking.

"Terrorisme is niet uitgevonden op 11 september", Lemi Ponifasio, de regisseur van het stuk. "Gekoloniseerde volkeren worden al 500 jaar lang geterroriseerd".

Naar die onderdrukking van de Maori's verwijst "Tempest II". Tame Iti, wiens lichaam beschilderd is met traditionele Maori-tekeningen, heeft in Nieuw-Zeeland onderdukking zelf ondervonden.

Hij spreekt het publiek toe in de taal van zijn volk. "Het maakt niet uit dat niemand de taal begrijpt", zegt hij. "Iedereen kan er zijn eigen verhaal bij verzinnen".

Excuseer, ik weet natuurlijk ook wel dat een journalist zijn mening niet zal weergeven, en enkel de feiten, maar sommige dingen storen me toch wel een beetje.

1) die titel mag die verwijzing naar Shakespeare dan wel aangeven, maar als je dat niet toevallig leest, of als dat niet ter sprake gekomen was in het interview, dan ruik je dat dus niet hé. Ik vind het echt verkeerd om dat als zo vanzelfsprekend voor te stellen

2) Fijn dat het gequotet wordt, dat iedereen er zijn eigen verhaal bij kan verzinnen. Ik kon het alleszins niet. En doordat de journalist enkel objectieve info geeft, kunnen we helemaal niet afleiden of hij dat wel kon. Jammer...